با سلام دوباره امید وارم هموطنانم در هر جای دنیا که باشید پیروز وموفق وشاد باشید .

 رمزموفقیت یک شبکه جهانی

1_ مدیریت بالا وبکارگیری سیاست های قوی در روند کار خود در نوع انتخاب همه گویندگان و برنامه سازان و مجریان ازبهترینها.ازنظر چهره ،گویش ، نحوه توانایی در اجرا

2_ گوشزد کردن به مجریان در نوع روش گفتاری خود در هر مقطعی که هستند .اخبارگویان با متانت در گفتار _ پوشیدن لباسهای رسمی و مناسب _ پوشیدن لباسهای زیبا ازبابت مجریان و داشتن متانت اخلاقی در هر مقطعی که هستند . مجریان کشور را ترکیه را نگاه کنید . مجریان انواع شو های انها علاوه بر داشتن لبخند روی لب دارای متانت خاصی هستند و مجریانی که دارای جنبش وجوش اخلاقی ویزه هستند محدود بوده و در هر مقطع از برنامه های مختلف همه از یک نوع روند اخلاق شاد ویا افراطی تبعیت نمی کنند . این نوع روند کار در ذهن بیننده تعلیم می دهد که جامعه او دارای تربیت اخلاقی خاصی هست . یعنی یک مجری باید دارای چه ویژگی باشد که او نیز اگر در اینده خواست یک مجری شود ازهمان نوجوانی روال مجری گری را در نوع وشکل مجریان ببیند وتجربه کنند . این وظیفه برنامه سازان است که فرهنگ اداب ورسوم برنامه گذاری و برنامه سازی را در بطور استاندارد جهانی رعایت کنند. تا مردم با نوع وشیوه آنها تریبت غلط فرهنگی نشوند . وظیفه و نوع شکل ظاهر وگفتاریک گوینده تا چه میزان باید باشد.

3- ممانعت از گفتگو های لفظی و کلامی در قبال رقبای خود حتی در مقطعی که مورد اتهام واقع می شوند . زیرا اینکار و متانت و عدم دفاع شبکه ای از خود نوع سنگینی و وقار او را در نوع مقام وجایگاهی را که دارد ثابت می کند . گله کردن وشکایت ویا دفاع تنها در بخشی از برناه ای کوتاه مدت و با نام و عنوانی مشخصی مطرح شود. تا بییندگان برای با خبر شدن از اصل واقعیت به ان برنامه مشخص رجوع کرده به این ترتیب یک شبکه تلویزیونی در همه برنامه های خود مبدل به دادگاه خانواده ویا بازداشتگاه بین المللی نشود و مردم از دست این مجریانی که اینهمه به هم بدو بیراه می گویند دیوانه نشده وراهی تیمارستان ها نشوند . پس برای اینگونه حمایت ها و یا صحبتهای برنامه ای کوتاه مدت بگذارید با نامی مشخص و مردم را از جنگهای شبکه ای ماهواره ای نجات بدهید. آنها توسط همه مجریان ویا برنامه سازان .

4_ از نشان دادن هدیه های زیر میزی و رو میزی خوداری کنید ازنشان دادن جشنهای تولد خودداری کنید .تولد بازی دیگر کافی است  .زیرا وقتی مدیر شبکه ای می اید جلوی دوربین و لباسهای هدیه کرده به او را به جهانیان نشان می دهد، یعنی اینکه بینندگان عزیز برای من چنین هدیه هایی اوردند لطفا شما هم بیاورید . نشان دادن هدیه های مردم دراصل هدف تشویق و تبلیغ از این مسئله را در ذهن بیننده نشان می دهد با اینکه شاید اصلا هدف مدیر شبکه این نباشد و هدف سادگی در رفتار باشد و نشان دادن صمیمت و لطف مردم  است و لی در کل کار پسندیده ای نیست .

5_ مدیران شبکه ها از نشان دادن وخوردن انوع غذا جلوی دوربین خود داری کنید. زیرا نمی دانید در داخل از ایران چه کودکان وخانواده هایی محروم هستند از خوردن آنگونه کیکهای رنگا رنگ و بوقلمونها و برنجهای پر عطر  . اینکار را بصورت یه عادت در جلوی چشم بیندگان در نیاورید که مردم ایران در شرایط بد اقتصادی قرار دارند . خانواده های شهرستانی و یا حتی جنوب شهری  محرومیت های خاصی دارند . اینکار شما نوعی حسرت در دل اینگونه خانواده ها ایجات می کند.

6_ اگر چند مجری دارای حالات شوخ طبعی هستد و یا دارای استعداد خاصی هستند این مسئله مشخص شده و تنها در تعداد مشخصی از مجریان اجرا شود و همه ازیک نوع رفتار تبعیت نکنند تا شکل و نوع رفتار مجریان در چشم ببندگان متنوع بوده و به زیبایی برنامه اضافه می کند .

7- یک شبکه تصویری میتواند از جزء به جزء دقایق خود بهترین بهره را بگیرد . مثلا بخشی ازبرنامه را اختصاص دهید به معرفی کالاهایی ازقبیل انواع مبلمان شیک و یا مزون لباس ویا انواع دکور بطور مجانی برای صاحبان کالا در ازای گرفتن هزینه تبلیغ ازخود شرکتها انواع مبلمان ولباس و تزئینات دریافت کنید تا لاقل در بخشی ازشبکه خود مجبور به صرف هزینه های سنگین، تدارکات و انواع دکور ولباس مورد نیازتان نشوید . برای زیباتر کردن بکران استدیوها تا می توانید کوشش کنید که متغیر بودن وزیبایی انها در ذهن مردم بسیار موثر است .تهیه انواع لباس و انواع گریم وآرایش خانمها ومجریان به عهده مدیران شبکه هست. کارکنان هیچ وظیفه ای در قبال چنین مسائل ریز کار و تولید وپخش برنامه ندارند . یک شبکه باید گریمور ماهر و حرفه ای استخدام کند وباید دارای انواع لباسهای مختلف وشیک برای مجریان باشد. باید اینگونه مخارج سنگین به عهده مدیر یک شبکه باشد زیرا چک های کالاهای تبلیغی به جیب مبارک مدیران می رود . این رسم در تمام شبکه های جهان مرسوم است .بروید تحقیق کنید

7- هر شش ماه یک بار کل برنامه ها را تغییر بدهید واینکار مستلزم این است که مدیر شبکه ای به جای درست کردن مثلا بیست برنامه در طول مدت مثلا پنج سال بیاد چهل برنامه بسازید که به دو بخش تقسیم شده و هر شش ماه یک بار یک بخش با یک گروه خاص برنامه های جدید ارائه داده و در شش ماه بعدی بخش دوم گروه دم دست بکار شوند و برنامه های متنوع بسازند . به این ترتیب در گروه برنامه ساز فعال و هر بار هر گروه با حدیدترین ومتنوع ترین برنامه در ایجاد یک شبکه استثنایی کمک می کند .

8_ تنظیم درست کردن انواع مسابقات نه هوشی ودرسی بلکه هنری مثل آموزش رقص ویا مسابقه رقص بین کودکان و بزرگسالان ،مسابقات متنوع سرگرم کننده با حضور معروفترین خوانندگان به عنوان مجریان این برنامه ها ، ساختن برنامه هایی که برای جوانان ایجا شادی وهیجان کند .

9_ ساختن برنامه هایی که کارش دادن جوایزبه جوانان نابغه و هوشمند و خلاق باشد بطور زنده . دادن جوایز به نویسندگان و شاعران و نام اوران ایرانی چه پیشکسوت و چه تازه کار ونوپا زیرا اینکار نوعی انگیزه فعالیت فرهنگی وهنری را در جوانان ایجاد کرده ،انها را از دنیای بیهوده فکر کردن بیرون می اورد وبه دنیای خلاقیت وبتکار عمل سوق می دهد . این جوانان ارزو می کنند که ای کاش مثلا جای فلان نویسنده موفق بوده ویا شاعر و یاهنرپیشه و یا هر هنرمند با اهمیت ومحبوب باشند . نشان دادن این اشخاص بطور مکرر این انگیزه را بطور قوی بین اینگونه از جوانان افزایش می دهد .

10 _ مدیرانی که فکر می کنند اگر بنشینند دورهم وهی بگن وبخندند شادی را به خانه مردم اورده اند اشتباه می کنندخندیدن اصلا بد نیست ولی رعایت حد عتدال ان واجب است ( برای همه شبکه ها) یه کمی هم جدی باشیم  . زیرا شاید ایرانی های مهاجر ومقیم لس آنجلس ودست ازوطن شسته خرسند شده گاهی اوقات قهقهه نیزسر دهند. اما خبر ندارید در داخل ازایران قلب مردم ایران با چه مشکلاتی غمگین وملول است و بیش ازاندازه خنده کردن وابراز شادی غم درون دلهای این مردم را به خاطر نداشتن اینگونه از شادیها افزایش داده، عده ای ببنیده حسرت بدل و در حال غصه خوردن پای اینگونه برنامه های بیش ازاندازه   شاد که نمی شوند هیچ غمگین هم میشوند . نوعی حسرت خوردن را در دل این افراد از خود بجا می گذارد . زیرا اینجا در محافل میدانها انواع کنسرتها وجود نداشته ومردم هیچ جایی برای تخلیه انرژی و روحی خویش ندارند وانرا ناگذیر درون خود سرکوب می کنند و رنج می کشند . پس در نوع روابط و اخلاق خود نهایت کنترل و حد اعتدال را رعایت کنید اگر برای مردم داخل ایران برنامه می سازید . اگر مخصوص لس انجلس برنامه می سازید هر انجه را که صلاح می بیند انجام دهید که برای مردم داخل ایران با روحیات معمولی یه ملت با روحیه عادی برنامه نمی سازید .کمی هم باید هم طراز انها باشید تا اینجا هم نمی دانید مردم داخل از ایران به خاطر ازدیهای خاصی که شما در آنجا دارید و به همان داشته های خود دل خوش هستید و می خندید انها به نداشته های خود حسرت می خورند و غمگین هستند و ملول. الیته منظورم این نیست که شاد نبوده و با شادی برنامه اجرا نکنید اما محدویت قائل شوید و اینکار را بی رویه انجام ندهید .

11_ برنامه های روانشاسی و انواع پزشکان را جمع کنید . زیرا حس کنجکاوی بعضی ازمردم باعث می شود پای اینگونه برنامه ها نشسته از انواع بد بختیهای سایر مردم انسوی دنیا مطلع شده و اذیت شده و روحیه اخلاقی این گروه ازافراد دچار مشکل شود و اعتماد به نفس خود را از دست بدهند . بگذارید انهایی که نیاز به این بخش از کار را در زندگی خود دارند به مطبها رفته خود رادرمان کنند .

12- به کلیه خوانندگان بسپارید برای پخش کیلیپهای خود از انواع کیلپهای خود استفاده کنند و یک کیلیپ مثلا جدید را یک میلیون بار پخش نکرده و بخورد مردم بیچاره ندهید . اگر قرار است از هنرمندانی مثلا هزار دلار بگیرید و بیست بار ویا یک ماه کیلپهایشان را پخش کنید از چند کیلپ انان در طول این یک ماه استفاده کنید ،تا تنوع در پخش انواع کیلیپ بوجود بیاید . مردم اینجا یکی یکی دارند از دست این کیلیپهای هزار بار پخش راونه تیمارستانها می شوند.

13_ یک مدیر خوب و خلاق هر لحظه همه برنامه های خود را چک کرده و نگاه می کند همه افراد دقیقا طبق برنامه صحیح جلوبروند . .

15_ لطفا ازچهره های خواب الوده و مستبد وخشک  استفاده نکنید . مجریان و برنامه سازان باید تپق نزنند . مثلا مجری اخبارگو که نباید دربرنامه ای بلند شود برقصد تازه شو هم ساخته اید . مجریان باید برقصند . چرا باید مجریان برقصندمجریان بعضی هایشان در نوع برنامه هایشان باید سنگین ووباوقار باشند  . انقدر اشفتگی در برنامه های شبکه های ایرانی وجود دارد که دیگر مجریان واخبارگویان را نیزبه رقص در می اورند . بابا کدام کشور کدام شبکه را دیده اید مجریانی که سنگین نشسته اعلام برنامه می کنند، یکدفعه در برنامه ای جمعا بلند شده می رقصند . نه واقعا بروید اگر شما یک نمونه از این مورد را پیدا کردید مرا با خبر کنید تا بدانم . مجریان اعلام برنامه و اخبارگویان ویا مفسران سیاسی باید سنگین و با وقار گاهی هم لبخند بر لب بیاورند .برنامه هایشان را سنگین اجرا کنند این که دیگر رسم کار همه شبکه ها جهانی است اینرا هم قبول ندارید رقص . اواز خواندن در حیطه کار خوانندگان و برنامه سازان این ردیف است . .

امید وارم رهنمودهای فکری من بدرد شما همطنانم در لس انجلس بخورد که واقعا همه شبکه های جهانی باید یک انقلاب فرهنگی درون برنامه های خود بکنند .شما حامل فرهنگ وابروی ایرانیان هستید . یک شبکه ای یا باید تاسیس نشود ویا باید اگر تاسیس شد طبق قوانین استاندارد جهانی ماهواراه ای عمل کند . با کمی دخالت سلیقه و تنوع در کار . این وظیفه شما برنامه سازان است . شما مسئولید وچون فرهنگ و ادب و ابروی ایرانیان فعلا در گروه نشان دادن نوع برنامه های شماست . هر شبکه ای که خارج ازاین قوانین استاندارد عمل کند تا مدتهای بعد افت کرده وهواداراشنان را ازدست خواهند داد . تمام این گفته ها وتوصیه های دوستانه صرفا برای این است که خود نقاط ضعف کار خود را نمیتوانید ارزشیابی کنید . پس از گفتار من دلخور نشده سعی کنید گوی سبق را در نوع اوری تغییرات در برنامه های خود بربایید .اسمانی باشید

.

. اگر می بینید من یکدفعه مطلبی بطور انتقاد از شبکه ای به زبان اورده می نویسم ،برای اینکه شبکه های جهانی دارای وظیفه مهم اطلاع رسانی از نوع فرهنگی وادبی وهنری می باشند . و هیچ سیستم فرهنگی وتصویری به قدرت این شبکه ها نمی تونه باشه . در همه جای دنیا وانواع کشورهای جهان برای ایجاد یک شبکه جهانی ازهر نو عش  وقشری یه سری قوانین واصول اخلاقی رو درپیش روگرفته واون حد تعادل وقانون نسبی اخلاقی رو در اون رعایت کرده و روی فرهنگ وادب وهنر جامعه تاثیر بسزایی می گذارند . اگر می بینید من با صراحت مطالبی روبی پرده عنوان می کنم برای اینکه دنیای فرهنگی جامعه ایرانی دست خوش پستی و بلندیهای بیشماری قرار گرفته وباید یه سری نقدر وبررسی ها دوراز تعارفات اخلاقی صورت بگیره . حتی اگر آدم در مقابل بهترین شبکه مورد علاقش واقع بشه . باید بعضی ازمرزهای تعارفاتی و سخنهای آمیخته به تبلیغات زده نشده و مقام وارزش هر عامل برنامه سازی و تهیه کننده به تناسب توانایی های ممکن اون شبکه ارزشیابی بشه . چون درفرهنگ جامعه ایرانی بدترین بخش در بخش تعارفات اخلاقی بین افرادجامعه دور می زنه. قالبا ایرادهای اساسی مورد نقد وانتقاد قرارنگرفته و همین امر جلوگیری می کنه ازرشد و شکوفایی بعضی ازافراد قوی وفعال . یه برنامه طنز باید درونش خنده و جوکهای طنزآمیزداشته  باشه ،یه شبکه وبخش خبری باید مصمم وجدی در نوع کار اطلاع رسانی عمل بکنه . حتی یک مجری اهنگهای در خواستی می تونه نوعی شیوه تازه و زیبایی ازخود بجا بگذاره که منحصر به فرد باشه . اما وقتی نوع وشیوه کار یک مجری برنامه اهنگ های در خواستی مخلوط میشه با کار مثلا گزارشگری ویه گزارشگرم مثل مجری برنامه طنزرفتارمی کنه  دیگه شکل متعارف و طبیعی اخلاق مجریان بهم میخوره . هر شبکه جهانی برای خودش نقاط ضعف ونقاط مثبت داره و من نقاط مثبت و نمیگم چون عاملی بازدارنده هست ومانع از رشد کارمدیران میشه . مثلا انقدر که شبکه طپش کانون تبلیغ از هنرمندان هالوودی هست شبکه ایران و آقای شب خیزکانون تبلیغ ازهنرمندان قدیمی وپیشکوته و صاحب نام و هنرمندان وهنرپیشه گان ایرانی است که این امتیاز شبکه ایران هست که طپش نداره .. پس ببینید من دارم با نقد ویا گله ویا انتقاد از نقاط ضعف مرزهای تعارف و تمجید بیهوده رو در جامعه ایرانی می شکنم .یعنی حتی ازبهترین شبکه مورد علاقه خودم انتقاد محکمی به عمل آورده تا با اندیشیندن به این نوع نقطه ضعفها کم کم مدیران شبکه بفهمند که مردم ایران دارای درک وتوجه بالایی هستند و در قبال توجه و محبتهای  فردی خودشون نسبت به این شبکه ها  انتظاراتی هم ازاین مدیران دارند . وقتی مدیری توانایی زدن سومین وچهارمین شبکه رو داره یعنی دارای سرمایه لازم برای اینگونه کارهای پر هزینه هست چهار تا سریال مکزیکی بخرند برای مردم پخش کنند چهار تا فیلم پرهیجان برای مردم بخرند وپخش کنند .چرا باید سر وته برنامه ها با تشکیل چند نفر بطور تکرار به مردم ارائه بشه مثلا یه مجری در چند برنامه حضور پیدا کرده با یه نوع اخلاق خاص خودش برنامه اجرا می کنه . .یعنی باید لااقل یه چند برنامه اساسی وسرگرم کننده برای مردم بسازه . گذاشتن موزیک روی عکس اشکالی نداره و می تونه یه بخش کوچکی ازفضای اینکار وپر کنه اما نه اینکه این برنامه مثلا به خاطر کمبود سایر برنامه های مورد نیازمردم موردتوجه قرار بگیره . ما در شرایطی هستیم که باید افرادی نخبه وباهوش و وکاردان افسار فرهنگی وادبی مردم کشورودر دست بگیرند که این افکار بدست ناتوانایی ها و نا دانستنی ها به مرزنابودی کشانده نشه. مردم خودشون نمی دونند چی به صلاحشونه چون خیلی گرفتارند . چون هنوز درفرهنگی اطلاع رسانی تصویری ایرانیان یه سری اصول وقوانین بین المللی  برقرار نمیشه . حتی تا درمیان افرادی که بیست وچند ساله درکشورهای  مثلا دمکراسی زندگی کردند. نباید در جامعه ایرانی کسی پیدا بشه نقاط ضعف ودوراز تعارفات وتمجید های دوستانه گوشزد کرده و در رشد وبالاندگی هموطنانش کمک ویاری بکنه . وقتی مدیری در حال صحبت کردن ویا توضیح حرفی می باشه آیا باید یه برنامه ساز از اون طرف پشت دوربین بیاد و به فرد انتقاد کننده بگه هر کسی دلش نخواست بزنه کانال دیگه . واقعا این راه وروش پاسخ دادن وعمل کردن متمدانه هست . مدیران باید سرمایه گذاری کنند. نباید فضای یک شبکه جهانی مبدل بشه به میدان طنز و بذله گویی  واینجور چیزها وچون این منظره ها داره عادی میشه من ازروی دوست داشتن انتقادهایی کردم که به امید خدا همین افراد خوب و قوی در روزهای اینده همچون خورشیدی بازبدرخشند . اما نباید فراموش  کنند که به روال مثلا پنج سال پیش برنامه اجرا کردن وگرفتن برنامه تا دهها سال دیگه به فکر برنامه سازی نبوده و همین روال عادی برنامهای همشکل و هم طرازهم ادامه بدند  . امید وارم همه شبکه های جهانی ایرانی در عرصه برنامه سازی  موفق و پیروزباشند .