شهرت ومحبوبیت

شهرت بدست آوردنی است اما محبوبیت باید بوجود بیاید .

انسانها در جوار کار وزندگی گاها  اشتغال به کارهایی می پردازند که درآن توانایی وعلاقه خاص داشته باشند .در بعضی  ازافراد استعدادهای ذاتی وجود دارد که آنها را به رشته هنر متصل می سازد . الوده اینکار شدن مستلزم کارزیاد و داشتن استعداد فراوان می باشد . دراین میان همین افراد درهمین وادی در زاویه ای ازفعالیت های خود به شهرت ومحبوبیت های خاص نیزدست  پیدا می کنند که حتی پیش از این  فکرش را هم  نمی کردند . در این میان باید این دوامتیاز یعنی شهرت و محبوبیت رابه دو شکل مجزا ازهم تعبیر وتعریف کرد . قالبا شهرت را می توان ازطریق تبلیغات قوی بدست اورد . اما محبوبیت را هرگز . زیرا محبوبیت زمانی برای شخصی ایجاد می شود که دارای چند خصیصه مهم اخلاقی وظاهری بوده باشد . از جمله این خصیصه ها داشتن صداقت در رفتار وگفتار است .یعنی فهمیدن ودرنظر گرفتن درک وشعور مردم در همه مقاطع فعالیت ها  خود . عده ای با خود گمان می کنند که محبوبیت بدست آوردنیست در حالیکه اصلا اینطور نیست بر خلاف شهرت که بدست آوردنی است . محبوبیت در ذات هنرمندان در نوع شکل قابل رفتاری وخصوصیات ذاتی آنهاست . یعنی تا کسی از نظر ظاهری واخلاقی به واقع یقین انسانی درست وشریف ودرستکار نباشد واین خصوصیات اخلاقی در ذات او شکل نگیرد، قطعا رفتارهای زیبا وصادقانه ومعصومانه نداشته واز کسب محبوبیت درنزد مردم امتیازی بدست نخواهد اورد . در میان گروه هنرمندان که قالبا دارای ویژه گی های خاص هنری واستعدادی های خدادادی هستند ، این خصلت معصومیت یعنی پاکی وصداقت دررفتار در کسانی هست که واقعا بدون هیچ رفتار آمیخته به دروغ وکذبی به سمت جلوحرکت کرده برای ارتقای هنر وتوانایی خود تنها چنگ به آموخته های هنری واجتمایی خود زده بدون هیچ چشم داشت وحسادتی به سایر رقبای خود، با اتکا به اعتماد به نفس خود حرکتهای مثبت وزیبایی درکار هنر ازخود نشان دهند که خود بخود بعد ازمدت کمی در میان مردم جا بازکرده و قلبا همه او را دوست  خواهند داشت  و ازهوادارنش خواهند شد  که حتی شیفته وار آن هنرمند را دوست داشته باشند و همه جوره او را مورد حمایت های خود قرار داده و تا اخر عمر مردم با هنرمندان دلخواه خود لحظات زندگی خودرا سپری  می کنند .

اما در این وادی گروهی با خود گمان می  کنند که دنیای هنر و دنیای تجربه دنیای رند بازی و دنیای زرنگ بازی می باشد که به یقین کاملا در اشتباه هستند . خلق هر هنری منشاء خاص دارد ازهمان سرچشمه خالق اثر . زیرا این جزوء قوانین وحدود مشخص شده خداوند است . یعنی وقتی خداوند موهبتی را ویا هنری را به انسانی می دهد دیگر هیچکس نمیتواند مدعی ان هنر باشد زیرا در این صورت به سادگی دروغ او افشا شده جز رسوایی وبدنامی اثری ازخود برای اوبجا نمی ماند . پیش ازاین داستان نویسان معروف مثل قصه نویس معروف فرانسوی که داستان ناشری را نوشت که اثر موالف خود رابه نام خود زد ومنتشر کرد که پس ازآن مدتی کوتاه دچار جنون مغزی شد وتا آخرعمر با مغزی معیوب گذر عمر کرد . یا قصه نویسی که داستان دودوستی را نوشت که یکی از آنها به دیگری خیانت کرده و داستان دوستش را به نام داستان خود معرفی کرده وکار این دودوست به محکمه قضاوت یک قاضی کشانده شد .  .دست آخر قاضی آخرین حکم صالحه خود را بر این مبنا گذاشت که برای تشخصی واقعیت هر دوی‏انها به آنچه ادعا دارند دست روی کتاب اسمانی گذاشته وقسم بخورند که دوست خاطی برای اینکه دچار رسوایی نشود ناچار شد دست بگذارد روی کتاب آسمانی وقسم دروغ بخورد . پس ازاینکه قسم دروغ راخورده ومحضر قاضی را ترک می گوید به محض اینکه ازمحضر دادگاه جداشده وبه قصد بازگشت به منزل به خیابان می رود با اتومبیلی تصادف کرده دردم جانی می سپارد .که کل داستان بسیار جذاب وشنیدنی است . یا داستان نویس مشهور آمریکایی که قصه جنایات و مکافات را نوشت .نویسندگان آثار گناه آلود دروغ و عذاب وجدان و سایر خصوصیات را در اکثر قشرها توسط قلم خویش به زیبایی تمام  درقصه های خود به رشته تحریر در اوردند که این داستانهای واقعی عبرتی باشد برای دیگران که اگر کار گردانها از این سوژه های زیبا و کم نظیر فیلم بسازند ازنظر معنوی روحیه خیلی ازهنرمندان را تقویت کرده، از رفتارهای غیر اخلاقی جلوگیری می کنند .

بنابراین خداوند عالم است بر حرکت همه هنرمندان زیرا خود آنها را انتخاب کرده واگر در راستای حرکت خود خطایی ازانها سربزند آنها را ازمرکب شهرت ومحبویبت به زیرکشانده و به شدت تنبیه شان می کند . کدام هنرمند ویا فرد اجتمایی را دیده اید که با دروغ وریا به جایگاه بزرگی رسیده  باشد و جایگاه او دوام هم داشته باشد  . آنهم با حس حسادت و حرص وطعم از داشته  های رقیب هنرمند خود به چنین جایگاهی رسیده باشد . این جزوء قوانین قوائد اصول خداوندی نیست . وهرگز ماه پشت ابر نمانده روزی که همه حقایق برای مردم در این عرصه روشن  شود .شخص درغگوتمام شهرت  داشته قبلی خود را نیز از دست می دهد . پس هنرمندان ودوستان هنری عزیزم در این دنیای عرفانی و الهی با چنگ زدن به حقوق دیگران سعی نکنید برای خود امتیاز کسب کنید . هر کسی به چیزی که حقش می باشد خواهد رسید .افسارشیطان را رها کنید که تارهای عنکبوت شیطان شماررا رسوا ورو سیاه می گرداند .آهنگسازان عزیز آهنگهای یکدیگر را ندزید و فکر نکنید آهنگ همکاری را دزدیدن و خواندن برای شما محبوبیت می  اورد . خداوند اجازه اینکار را نمی دهد .زیرا مراقب رفتار همه هست . شاعران وهمکاران هنری عزیز به جای کپی کردن از روی کارهای شاعران بزرگ و قوی کمی به مغز خود فشار آورید تا بتوانید شما نیز در فضای فکری خود خالق اثر باشید و از اثر خلق شده ذهن خود لذت ببرید و به ان  ببالید . خداوند اگر همه مخلوقاتش را در دایره مدیریت خودفراموش کند که نمی کند هنرمند جماعت را زیر نظر داشته  وشدیدا مراقب احوال اوست . زیرا هنرمندان از عصاره جان وروح خود آثرخلق می کنند . به حقوق هم احترام بگذارید ودایره خلقت خداوند را دنیای آشفته  ندانید که تمام حرکتها زیرنظر اوست وخود او افراد خاطی رابا سربه زیمن چنان می کوبد که حتی فکرش را هم نخواهد کرد . هنر هدیه ای است ازسوی خداوند به هنرمند ومانند امانتی است در دست او که باید بدون هیچ خیانتی این امانت رابه مردم انتقال دهد  تا زندگی انسانها درجوار اینگونه از فعالیتهای هنری سهل واسانتر شده وقابل تحمل تر شود . به اندازه توانایی ذهن وروح واخلاق خود نزد مردم محبوبت پیدا کنید که اگر غیر ازاین حرکت کنید جز رسوایی وخرد شدن وتحقیر شدن نزد عام وخاص هیچ عاقبتی برای هیچکس نخواهد ماند . خداوند عالم است و حکیم به قضاوت و مجازات او شک نکنید که تاریخ این را ثابت نموده و تاریخ هرگز دروغ وکذبی ثبت نکرده است . تاریخ هنری واجتمایی زندگی انسانها هرگز محبوبیت وشهرتی کاذب برای کسی به همراه نداشته است . شهرت رامی توانید بدست اورید اما محبوبیت تنها با داشتن صفات خوب و  پسندیده و داشتن جذابیتهای فکری وروحی واخلاقی است که باید خالصانه رفتارکرده وآنرا به همراه داشت.  تا این صفات خود بخود در وجود شما شکل گرفته وبروز داده شود تا شما بی انکه خود بفهمید به محبوبیت برسید . به امید آنکه همه هنرمندان این واقعیت بزرگ را درک کرده و ازایده ها و سفارشات وتوصیه های نویسندگان غافل نشوند که نویسندگان به خاطر تحقیق کردن و کسب تجارب بسیار زیبا وارزنده به چنین واقعیت های اجتمایی پی برده و به آن ایمان دارند . شهرت و محبوبیت زمانی ارزشمند و باقی خواهند ماند که هر کسی با توجه به اندازه توانایی خود آنرا کسب کرده باشد . هنر و استعداد وهدیه خداوند به بنده ای نمی تواند برای دیگران سود مند باشد الی برای خالق اثر ویافته هنری.به حضور خداوند در یک قدمی خود شک نکنید و همان محبوبیت وشهرت خود را در دست داشته  باشید پیش ازاینکه همان شهرت و محبوبیت مختصر را نیزاز دست بدهید . زیرا شاید بطور موقت به واسطه دروغ و یا اندوخته های هنری دوست خود به شهرت برسید اما شک نکنید در زمان کوتاهی وقت همه واقعیت امر روشن خواهد شد مردم ازشما روی خواهند بر گرداند( قابل توجه آهنگ سازان  خوانندگان وشاعران ).وشما را هنرمند ویا انسانی درغگو وعقده ای تصور خواهند کرد که چنین نگاهی را از سیمای خود به این اسانی ها نمی توانید پاک کنید .