پیامبر کشی نکنید  پیامبر ستایی کنید

محمد (ص) شخصیت بزرگ دینی مسلمانان پیامبری است  که بیش ازسایر پیامبران در زمان حیات خود در بین جاهلیت عرب  رنج کشید وبعد رحلت کرد  .

هنگامیکه دین اسلام درعربستان متولد شد جامعه عرب در اوج جهل ونادانی گذر زندگی می کرد و غرق در بت پرستی بودوظهوریک پیامبر در چنین عصری تولد و خلق انسانی  دارای روحی والا مقام  و صبور وبردبار بود وکاری شگفت انگیز ازسوی خداوند روی زمین بود .زیرا مردم مکه در اوج هیجانات روحی خویش در عالم بت پرستی وقتی با خدای محمد آشنا شدند عالمی ازنور وروشنایی بر فکرو ساختار روحیه به زنجیرکشیده شده از جهل وجهالت برصورت آنان تابانید .خلق محمد(ص) و ظهور او به عنوان یک پیامبر انسانی که خود ازپایین ترین طبقه اجتمایی  آن زمان خویش بود یکی ازشاهکارهای بزرگ خداوند دربین خلقت و آفرینش خود در روی زمین بود . مردم عرب دراوج هیجانات روحی خود در آن دوره درمجاورت آشنایی با خدای تازه محمد دچار تحولات روحی و اخلاقی خاصی شده بودند که حتی خود قادربه کنترل بعضی ازرفتار های اجتمایی نادرست ونابجای خویش در معرفی دین خود نداشتند وعده ای نیز تحت فرمان پیامبر اکرم اینکار راانجام می دادند  .تحول وتغییرات ایجاد شده درآنان مستلزم  نوعی سازماندهی قوی بود که می توان گفت پیامبر در این راستا همواره تنها بود که پس ازمدتی خدیجه همسرش یاروهمراه اوشد  . پیامبر همچنان درکناراین عده از افراد نادان ناگذیررنج می برد که بعدها کم کم این تعداد ازافراد ازجمع پیامبر جدا شده و پیامبر برای انجام وظیفه بزرگ خود سعی کرد با بهترین و سربه راه ترین هواداران خود راه نیمه کاره پیغمبری خود را در جهت دعوت سایر مردم بت پرست به اتمام برساند . حالا اینکه از چه زمانی سالهای دور به آمدن اوو وظیفه پیامبری اش برای یکتا پرستی توسط سایر پیامبران در کتابهای آسمانی خبروبشارت امدن اونوید داده بودند بماند. اما آنچه مسلم است این است که دین محمد در آن زمان دارای جذابیت های فوق العاده ای بود که به سرعت پا گرفته و منتشر شد اگر گروهی ازیاران او درترویج این دین رفتاری نامعقول ازخود بروز داده ویا  به عمل می آوردند، گاها دور ازکنترل دست پیامبربود  وجذابیت دین محمد(ص) ریشه در نوع عملکرد رفتارهای درست پیامبرگونه ای خود  او و حقانیت دین آورده او درزندگی پرازگناه و جهالت مردم عرب بود . رفته رفته این دین در کشورایران نیز ترویج پیدا کرده  ومعرفی شد  و مردم ایران از زمانهای قدیم نوعی رابطه عمیق اخلاقی وروحی با این  بزرگان دینی ومنتخب خداوند  پیدا کردند واین ریشه در نوع اخلاق وحس وفاداری و سنت احترام به بزرگان مردم ایران زمین بود  که نوعی اخلاق اجتمایی بارز و جدا نشدنی ازبستر فکری واخلاقی ایرانیان می باشد .یعنی آنگونه که مردم ایران توانستند با این بزرگان رابطه اخلاقی و روحی و معنوی برقرارکنند مردم خود عربستان هرگزنتوانستند. عربها دارای روحیه و اخلاق های خاصی بودند که اصلا مورد خوش آیند مردم ایران نبودند. اما حرمت و منش و اخلاق پیامبر وشیفتگی وعلاقه واحترام مردم  ایران به این پیامبر مانع ازاین می شد که ایرانیان مکنونات قلبی خویش را بعدها  دراین خصوص نسبت به عربها  بیرون بریزند  و یا در رفتارهای اجتمایی دورا دور خود با آنان ازخود نشان دهند . زیرادر نوع روابط اجتمایی و بین المللی خود ناگذیر بودند با آنان کاربکنندوبا آنها  بسوزند وبسازند .اما این نوع فاصله گرفتن و مغایرت اخلاقی ایرانیان با مردم عرب بطور نا خود آگاه درضمیر فکری اعراب جا افتاده و قابل محسوس بود .برای همین نوعی اشتیاق به نزدیک شدن وانجام معاملات و بهره گیری ازهوش و زیرکی  ایرانیان همیشه جزوء برنامه های سیاسی و اجتمایی اعراب شد واین کشوربه تبعیت ازسایر کشورهای اروپایی و غربی برای چپاول هوش وهنر و استعداد ایرانیان  کشور دبی را محل مناسب ونزدیکی  برای این اهداف خود بوجود آورده وساختند . چون بی رغبتی مردم ایران با نوع خصوصیات اخلاقی اعراب  و کنارنیامندشان با آنها مانع ازاین می شد که آنان برای انجام معاملات و رابطه فرهنگی ویا  اجتمایی خود بلند شده به عربستان بروندواین اعراب رابه این فکروا داشت مکانی نزدیکترمثل کشور دبی را برای نزدیک ساختن  ایرانیان باخود انتخاب کنند.کشور دبی  رابرای ایرانیان دلفریب وزیبا ساختن و ایرانیان شیفته و خود گم کرده درآغوش عربها به تجارت وساخت وسازو آبادانی پرداختند ووطن وخاک خویش رافراموش کردندو چقدراین شبکه های جهانی به این عربها وبا این طرزفکر خدمت کرده و انها را به خواسته های خویش رساندند.//