سالهاست که هنرمندان سينماي ايراني آنگونه که مي بايست ودرخور هنرهايشان است مورد ستايش مردم ومسئولين جامعه واقع نشده اند و تنها هر ساله در همايش هاي هنري و پاره ازجشنواره هاي هنري  تنها با دادن تکه اي شيشه که عکس يک پرنده را روي آن حک کرده اند به نام سيمرغ زرين  سر بيچاره بزرگترين  هنرمندان را شيره ماليده و اين درحاليست که براي تجليل از نخبگان فوتباليست  جوايزي  ازجامهاي طلا استفاده مي کنند . اين در حاليست که هنرهاي سخت  اين عزيزان درپرده نمايشهاي سينمايي اينگونه بااين نوع نگرش در جامعه مورد ارزشيباي قرارگرفته وازآنان تجليل به عمل مي آورند . اين نوع تجليل هاي سمبيلک ازهمه نوع قشر هنرمند درجامعه صورت مي گيرد که کاري است ناعادلانه و بسيار تحقير کننده که خود هنرمندان هنوزبه ذات  تحقير آميز کاراهميت نداده وبه آن نمي انديشند وهرگزکسي نگفته تفاوت بين يک فوتباليست که تنها با تکنيک جسمي خود به موفقيت ميرسد با هنرمندي که با هنر ذهن وجان و سرمايه روح خويش مايه ميگذارد چه تفاوت قابل توجهي وجود دارد .اين تکه شيشه در همه پنجره هاي ساختمانها نصب شده ويا سر سفره هاي غذا به عنوان ليوان و بشقاب استعمال مي شود . درساير ممالک بهترين جوايزارزنده که ارزش مادي نيزدارد به بهترين نقش آفرين ها مي دهند که ساير افراد جامعه نيزبراي گرفتن جوايزارزنده تشويق مي شوند يا هنرمند جماعت را جماعتي مستحق خيلي از جوايزارزنده مي دانند   . هر چند که ميزان ارزش هنر يک هنرمند را نمي توان با ميزان ارزش حتي يک جام طلا و يا بيشتر ازآن محاسبه کرده ومقايسه کرد اما بايد دست يک هنرمند قوي يک جايزه داراي ارزش مادي بدهند و ازلاک و ژستهاي سمبيلک قديمي بيرون آمده در عصر کنوني با نگاهي متجددانه به دست وروح و توان يک هنرمند نگاه کنند که در کشور ما هنوز به اين درجه نرسيدم که بفهميم قيمت وارزش يک هنرمند قوي در کشور برابر با تکه شيشه اي بي ارزش که تنها ارزش آنرا خود مسئولين مربوط به برگزاري جشنواره روي ا نهاده اند نيست . به اميد آن روزيکه ازاين بعد نيز به بهترين هنرمندان ايراني بها داده ونگاه شود .