فعالان وخانمها و آقايان نويسنده وهنرمندي که درقلب کشور آمريکا در حال خدمت به آن کشورهستند ،  کسانيکه هويت فرهنگي اونها بعد ازسالها تازه داره در داخل شبکه هاي آمريکايي  نمود مي کنه فعالان  زيادي که فقط در مجمع هنري يکي يکي خودشان را نشان داده و بعد با خواندن مقاله اي کوتاه خودشان را  فعالان فرهنگي ايراني معرفي مي کنند .کسانيکه جامعه ايراني سالهاست ازحضور مستقيم اونها در داخل ازايران لااقل در سايتهاي شخصي شان   براي فعاليت قوي در کنار جوانان ايراني  محروم  مانده است. .اينها دلشان رابه کدام واقعيت خوش کرده اند . چند جمله کلام اغشته به تعريف وتمجيد دوستان و بعضي از صاحب مجلسان هنر وادبيات ايراني که نبايد در دل کشورآمريکا برپا بشود. بلکه دردرون  وطن خودمان با کشيدن رنج و پشت کامپيوتر نشستن خانمها و آقايون مدعي حافظ فرهنگ ايرني اينکار ميسر مي شود . هنوزوابستگي برقراراست .هنوزادعاي ناتواني پا برجاست هنوزتکيه زدن به اين وآن به امريکايي ها  برقرار است .خداوند ايرانيان سردرگم را ازاينهمه وابستگي نجات بدهد  ( غير از کسانيکه پيشکسوت هستند و به عنوان مسافر ويا ميهمان ادبي ازآنها دعوت ميشود که براي دريافت جوايزي که لايق وشايسته آن جوايز هستند  که منظور نظر من اين عزيزان نيستند که خيلي بهشون ارادت  هم دارم )  منظورم انهايي هستند که نخواستند به عنوان يه هنرمند ويا يک فعال دلسوزو روشنفکر غيروابسته تنها براي وطن وفرزندان تنهاي وطن خويش کار کنند . بدون اتکا به هيچ غريبه اي . با شعار ايراني براي جوان ايراني .اينها بدانند که درجوارزندگي با آمريکايي ها و در قلب تمدن آنها زن ايراني نويسنده اي که ازکودکي عمر خويش را در خاک آمريکا سپري کرده باشد ديگرحس واقعي يک فعال هنرمند ويا فعال فرهنگي  ايراني را ندارد که بتواند ازهمه زاويه ها براي فرهنگ جامعه ايراني کتاب به رشته تحريردرآورد .به رشته تحرير درآوردن حس وحالات وابعاد فرهنگي ازسوي سخنان مسافران ايراني ملحق شده به آنان ويا خواندن چند کتاب فرهنگي که توسط دست نويسندگان داخلي به رشته تحرير درآمده ودر دسترس انها قرارگرفته نمي تواند ابزارکافي ولازمه دست يک نويسنده  هاي ايراني براي تاليف کتابهايي قوي وجامع براي فرزندان ايران زمين باشد. مگراينکه نويسنده اي خود آلوده وغرق فرهنگ کنوني جامعه خويش در کنارجوانان وطنش باشد .نه اينکه آن نويسنده ايراني نباشد نه منظورم ديدن وحس کردن همه زاويه هاي زندگي ايرانيان ازنزديک است . زيرا بايد در قلب وطن پابه پاي ديگرهموطنان زندگي کرده باشي تا لحظه به لحظه زندگي جوان وپيرايراني را بتواني ديده وحس کرده وازاين دردها و زخمهاي بي التيام بتواني مطالبي به رشته تحريردرآوري. تا بتواني ازعمق جان فرهنگ کنوني جوانان وپيران ايراني مطلب قابل درک ازسوي خود داشته باشي.چه کسي فهميد فاجعه رنج فرهنگ معلق شده و درهم فرو رفته فرهنگ جامعه جوانان ايراني را . با رنج ديده هاي خود وچشمهاي خسته مي تواني  در مورد اينهمه درد کهنه شده  مطالب  بنويسي .بعضي از کتابهاي فراوان تاليف شده بي محتواي  درون مرزهاي ميهمنان را ببينيد حرف ازچه ميزنند . اينهمه کتابهاي منتشر شده اکثرا فاقد ارزشهاي ادبي و فرهنگي بوده و تهي از مغز  و شالوده اي  فرهنگي بوده است .اي کاش انقدر خاک بيگانگان براي ايرانيان دلفريب نبود .اي کاش عده اي مي فهميدند که چه وظيفه مهم وبزرگي به عنوان يک فعال هنري و ادبي توانا روي دوششان  انجام نداده باقي مانده است  .هيچکس ديگر نميتواند چنين وظيفه هاي سنگين اجتمايي را غيرازآنها بدوش بکشد .چرا ايرانيان اينگونه با وطن و خاک وفرهنگ خود رفتارمي کنند .چه کساني بايد بارسنگين فرهنگي جامعه را ازبعد نيازهاي اجتمايي جوانان بدرستي بدوش بکشد .غيرازاين نيست که موسسه اموزش وپرورش کشور به همراه همه موالفين چنين وطيفه سنگيني رابايد بدوش بکشند . واقعا اموزش وپرورش چقدراز موالفين جامعه کمک گرفته است انهايي که خارج ازايران هستند چه کردند  .اگرمجذوب کانون زندگي وفرهنگ خودمان باشيم  با چنين شيوه اي ميتوان اداعايي برايراني بودن ازنوع يک فعال فرهنگي اصيل درون مرزي به حساب بياييم . فعالاني  که با لبخندهاي بر لب داشته اشان پشت ميکروفون هاي اجلاسهاو همايشهاي فرهنگي امريکايي تنها توانسته اند دجله خشک شده عطشهاي دلهاي پر از انتظار ازتشويق دست بيگانگان خودشان را سيراب گردانند. که سالهاست جوانان ايراني از داشتن فعالان فرهنگي دلسوز  که بتواند با قلمي فولادين و محکم در کنارشان ايستاده و دست نوازش برسر شان بکشد و با آنان همدردي کند محرومندهستند و  مي سوزند. جزء در مواقعي که عده اي ازفرهنگيان داخلي با نگارش کتابهايي مختص سليقه خود در اين زمينه دست ياري دادند .سالهاست  در ممالک غربي عده اي فعال فرهنگي  هي داد از عشق وطن زدند . خيلي ازآنها هنوز ازرودروي و ملاقات با جوانان فراري هستند  . تا کي در قلب آمريکا زندگي کردن و دم ازايراني بودن زدن .هيچ جلسه اي براي فرهنگ هيچ کشوري نبايد در کشوري ديگر برگزارشود مگر درمواردي خاص براي  ميزان سنجش و گفتمان افراد پيشکسوت و استاد  .  اکر جايزه هاي نوبل و جامهاي طلا توانست چشم دل گيرنده هاي انها را روشن وخوش بسازد هرگز نتوانست دردي از دردهاي اجتمايي و فرهنگي جوانان ايراني را بکاهد .( منظورم ايرانيان مقيم قديمي در آنجا هستند  است ) آنها چه مي فهمند که جوانان ايراني دچار چه سردرگمي هاي فرهنگي وروحي ورواني هستند .ازسخن پراکني و سخنراني ها هيچ مشکل ومعضل فرهنگي حل نمي گردد. مگر به توان همت و حرکت و تحمل رنج قلم ودست وپا و چشم سر وبکارگيري عقل و خرد وحرکت جان ودل .  .فعاليت هاي شما سخنراني هاي شما هيچ تاثير مثبتي در نا بساماني هاي فرهنگي مدارس و دبيرستانها نگذاشته است .همه چيزهمان شکلي است که قبلا ديده ايد .  تمام فعالان رشته ادبيات ايراني، پزشکي ،تخصصي ومهندسي وسايرتخصص هاي علمي  ايراني  .همه افراد به قول خودشان متخصص و تحصيلکرده درآمريکا ويا کشورهاي اروپايي بدانند که ما ايرانيان درون وطن آنها راهموطن خود نمي دانيم .اينها متوسلان وعاشقان برجهاي بزرگ متمدانه کشورهاي بد خواه وطنانمان هستند که تنها افرادي فارسي زبان ازنظر نگاه ما ايرانيان بشمارمي ايند و ديگر اصليت ايراني ندارند .اين افراد وطن بيگانگان را اشيانه ابدي  زندگي دنيوي خود کرده  وبعد باشور وطن خواهي داد سخن مي گويند . نام ايران شده چاشني سخن هر فرد فارسي زباني مقيم امريکايي و اروپايي اقامت وسفر تنها دو دليل موجهه براي مدتي دوري ازطن مي باشد نه اقامت دائم گرفتن آنهم با ميل واراده و انتخاب خويش  .کشورايران نمي خواهد دوستش بداريد که اگر دوستش داريد به اغوشش پناه آوريد و درعمل ثابت کنيد وتنهايش نگذاريد . کسانيکه آب وخاک اصليت ملي خويش را نه به رسم تحميل و اجبار بلکه با انتخاب و تاييد مسرورانه خويش قرباني اميال وخواسته هاي سيري ناپذير افکار متجددگرايانه خود مي کنند ايراني نيستند . علم وتحصيل دانش اموخته هايي که نتواند براي ايرانيان مفيد واقع شده و داراي ارزش معنوي واخلاقي ملي نبوده نام ارزشمند ايراني متعلق به چنين افرادي به ظاهر فرهنگي و تحصيلکرده تعلق نداشته براي همين است که برگرده اتان سوار شده اند و خود نمي فهميد .  دراينده با قلم خويش در نظر دارم تصوير ذهني روشن و واقعي ازچنين فرزندان ايراني را که ازخاک ايراني متولد شده ورشد يافتند و بعد هم خيلي آسان در اوج نيازجامعه خود دلجويي و دستگري علم ودانش و توانايي هاي اجتمايي اشان در خدمت کساني قرار گرفت که غير هموطن خود شان بود که اين را هم نمي شود بر آنان خرده گرفت که عده اي نمي توانند خواسته هاواشتياق هاي خود را ازمکتبهاي مثلا متجددگرايانه سرزمنيهاي بيگانگان رها کرده به اغوش ملت وفرهنگ خود پناه آورند که اين رسم براي خيلي ازايرانيان ازديرباز مرسوم بوده وهست  ودرخونشان جاي گرفته که بايد روزي کتابي را تاليف کنم که مربوط به همين نوع قشرازافراد ايران زمين است که مبين واقعيت تاريخي و فرهنگي اينگونه ازاقشار خاص جامعه مردمان ايران زمين است که  فرهنگ اصيل ايراني را به باد فنا دادند .اينگونه ازافراد توانا هويت وارزش اصليت ملي خويش را تحت دست يابي به تمدن و ترقي تمام توانايي هاي علمي و فرهنگي وصنعتي وپزشکي حاصله دست خويش را به دست فرهنگ وآداب ورسوم غربيان سپردند چشم ودلشان براي سيراب شدن از تشويقهاي بي حد واندازه بيگانگان همواره سير نگشت . ايراني واقعي تمام گوشت وپوست ورگ وپي وجود آن ازخاک ايران پرورش ورشد داده شده است که اين نوع پرورش جسم وروح او آميخته به نوعي وابستگي روحي عميق وطن پرستانه است که قادر نيست حتي ذره اي ازخاک وطن را  صلاحيت جوانان وطنش را به دشمن ببازد و يا فروشد . يا غربت نشيني را که با ميل واختيار خود انتخاب کرده وتحميلي ازسوي کسي بر آن نبوده را تحمل کند.واين نوع عملکرد را بگذارد به پاي تلفيق فرهنگها به اميد تجددگرايي که اينهمه تلاششان براي رسيدن به تجددگرايي حالا در کدام نقطه قرار گرفته و چه فايده اي براي دردهاي عميق اجتمايي و فرهنگي جوانان ايران زمين داشته است .اينهمه فعالان مدعي قدرتمند مرد وزن ايراني مقيم امريکا کي وکجا توانسته صداي نسل ايراني را انگونه که مي بايست در آن سوي ابهامفيد واقع گرداند.منظورم نمايشنامه هاي در حال اجرا نيست . منظورم فعاليت غني وصحيح بر اساس شالوده قوي فرهنگي و اجتمايي براي جوانان بدون وابستگي به هيچ کشوري بوده است . البته تلاش و زحمتهاي عده اي را نبايد ناديده گرفت ولي اکثرا در حال وقت تلف کردن هستند گذشت زمان و هي حرف و هي شعار فرهنگي واجتمايي  . ايراني بودن يعني  زندگي با ايراني يعني رنج کشيدن با هموطن ،يعني داشتن ونداشتن با هموطن يعني گريه وخنده با هموطن يعني با هم بودن هميشه گروهي از ايرانيان به ظاهر متجددگرا دور ازوطن  با رفتارهاي بي خردانه خود ووابستگي به آنگونه از جوامع خنجر به پشت فرهنگ واصالت ايراني نشاندند ودارند مي بينيند که بيگانگان چگونه روي تابوت فرهنگ جوانان ايراني قدم مي زنند وقهقه سرمي دهند  . ما ايرانيان قادريم فرهنگ غني سنتي خود را دور از سنتهاي قرون وسطايي وآداب ورسوم کهنه پرستي با بکارگيري مغزو تکنيک هاي خاص به خود که آميخته به بلوغ وتوانايي هاي برتر افکارمان نسبت به ساير ممالک مي باشد رابگونه اي پيشرفته  ونو کنيم که باابداع فرهنگي نوين و جديد و متمدانه در چهارچوب ارزشهاي والاي انساني اخلاقي همان سنتهاي خوب فرهنگ پيشينمان تحت شعارتجدد گرايي به ورطه سقوط کشيده نشود و به ورطه بي هويتي کامل نرسد مثل حالا که رسيده  .همواره علاوه برعالي بودن محتويات فرهنگ کشورمان که بر مبناي همان اصول فرهنگي است که قبلا درپستهايي به آن اشاره کردم نابود نشده و محونگردد . کارکردن، تحصيل علم و دانش جزو قانون وقوائدي است که در همه جاي دنيا مرسوم است اما هيچ کشوري به اندازه کشورايران تحت همين عنوانها وبهانه ها همه دارونداراصالت فرهنگي وتعصب ملي خود را از دست نداد واين ثمره ساکت نشستن وعدم فعاليت درست زنان ومردان فرهنگي کشورمان هست که در خواب فرورفته اند واجازه مي دهند که اينگونه فرهنگ بيگانگان با يورش خود افسارفکري واجتمايي فرزندان ايران زمين را در اوج غفلت به نفع هدفهاي خود به باد فنا بدهند .

در مورد فرهنگ کشور خود ، اصلالت و وابسته نبودن آن ازخود تعصب نشان دهيدتا بدانيد چه داريد و چه نداريد . چه کرديد و چه نکرديد . چرا اينهمه انديشمند هنري وفرهنگي ايرنيان هنوزسردرگم باقي ماندند . معلوم است که  اينگونه ما همواره اندر پس يک کوچه ايم  

.